Inseminacja – co to jest i na czym polega?

chirurgia laparoskopowa

           W celu wyeliminowania poważnego problemu, jakim jest niepłodność, pary w większości przypadków decydują się na podjęcie leczenia. Aby doktor mógł przystąpić do takiego działania, niezdolność do zapłodnienia powinna obejmować rok czasu regularnego współżycia. Metod  na przywrócenie prawidłowego funkcjonowania jest kilka i są skuteczne zarówno wobec kobiet jak i mężczyzn, a wybór o technice leczenia podejmuje lekarz po uprzednim przeprowadzeniu kompleksowych badań. Jedną z nich i zarazem najbardziej popularną jest metoda inseminacji.

Technika pozaustrojowa, inaczej także nazywana in vitro wspomaga układ rozrodu kobiety, dzięki czemu uważana jest za najskuteczniejszą metodę stosowaną przy niepłodności. Inseminację stosuje się, gdy:

-zablokowane są jajowody lub zrosty macicy

– występuje mała liczba plemników u mężczyzny

– kobieta jest po 40. roku życia

– zawodzą metody nieinwazyjne

– niepłodność występuje z przyczyn nieznanych, co jest dość częstym wskaźnikiem.

leczenie niepłodności

                Podjęcie decyzji o sztucznym zapłodnieniu jest trudne i wzbudza wiele wątpliwości, jednak według statystyk odznacza się ono największym powodzeniem. Polega na zaaplikowaniu nasienia w macicy przyszłej matki. Rola partnera jest tutaj dość znikoma, można też zgłosić się do dawcy, który doprowadzi do zapłodnienia. Oto kilka kroków jakie należy uskutecznić, by podjąć się leczenia pozaustrojowego.

  1. Przyjmowanie tabletek

Przy tradycyjnym zapłodnieniu wystarczy jeden pęcherzyk w cyklu kobiety, by nastąpiła ciąża, jednak w metodzie In vitro potrzebne jest kilka takich pęcherzyków. Pacjentka przed jakimkolwiek działaniem otrzymuje leki, które musi systematycznie brać przez 2 tygodnie.

  1. Pobranie komórek jajowych

Pobudzone farmakologicznie jajeczkowanie jest gotowe do drobnego zabiegu chirurgicznego, które odbywa się na znieczuleniu punktowym. Lekarz pobiera w ten sposób komórki jajowe, przebijając specjalną igłą nowo powstałe pęcherzyki.

  1. Inseminacja

Po pobraniu nasienia od partnera, należy połączyć je komórkami jajowymi kobiety. Ten proces, który odbywa się w laboratorium w specjalistycznych warunkach, nazywany jest właśnie inseminacją. Zarodki umieszczone są w inkubatorach, a lekarze pilnie monitorują przebieg działania. Jeżeli powodzenie zapłodnienia jest niskie, specjaliści ręcznie wstrzykują plemniki do komórki jajowej. W momencie, gdy cały proces się powiedzie, gotowy zarodek jest umieszczony w macicy kobiety, by mógł dalej się rozwijać.

                Inseminacja i cały proces in vitro wiąże się z pewnym ryzykiem, jednak takie zagrożenia występują także podczas tradycyjnej ciąży. Metoda jest skuteczna przede wszystkim u kobiet młodych, jednak jest to także dobre rozwiązanie dla osób po 40. roku życia. Skutkami ubocznymi zapłodnienia sztucznego mogą być bóle brzucha, uczucie pełności, skurcze i nudności. Należy jednak pamiętać, że podczas tej metody może dojść do ciąż bliźniaczych, bądź mnogich. – Anna Janosz, www.kcmclinic.pl