Duchowość twojej rodziny – jak może się wyrażać?

Duchowość rodziny a wychowanie

Rodzina to podstawowa grupa społeczna, w której człowiek znajduje się już od urodzenia. Początkowo podstawową rodziną jest mama, tato, rodzeństwo. Do bliskiej rodziny zalicza się także babcia czy dziadek, a także rodzeństwo rodziców czyli wujowi oraz ciotki. Wszystkie te osoby stanowią dla nowo narodzonej osoby rodzinę. Rodzina może liczyć sobie wielu członków, jednak ta najbliższa rodzina to tylko kilka osób – mowa tutaj o rodzicach oraz rodzeństwie. Dlaczego właśnie te osoby zaliczane są do najbliższej rodziny? Gdyż to one bezpośrednio wpływają na postawy człowieka oraz kształtują jego wychowanie.

Rozwój duchowy człowieka w rodzinie

Duchowość człowieka rozwija się już od jego pierwszych dnia życia. Początkowo dziecko biernie bierze udział w przyswajaniu wartości chrześcijańskich, np. słuchając tego o czym mówią rodzice, biorąc udział we mszach czy przystępując do pierwszego sakramentu – chrztu. Chociaż początkowo każdy z nas biernie przyswaja te wartości, to jest to podstawa dla tego co nastanie później, kiedy dziecko zacznie zadawać pytania. Pytanie mogą być bardzo zróżnicowane, ale należy nastawić się na to, że będzie ich bardzo duża ilość, zaś odpowiedzi na pytania dzieci mogą nie być łatwe od skonstruowania. Wynika to z tego, że zupełnie inne poczucie oraz świadomość istnienia mają dzieci, a zupełnie inaczej w tym wymiarze kształtuje się to, co prezentują dorośli. Duchowy rozwój człowieka będzie początkowo opierał się na tym, co zostanie mu przekazane przez rodziców. Wartości, światopogląd, racje, sposoby zachowań, czynności. Wszystko to w czym widoczny jest Bóg, wyznawanie wiary, czy sposób na skonstruowanie mostu komunikacyjnego z Bogiem…jest ważne dla dziecka.

Wychowanie w duchowości

Rodzina pomaga dziecku kształtować swoją wiarę – jeśli nie zostaną jej przypisane odpowiednie podstawy budowane na silnych fundamentach, duchowość może rozwinąć się dopiero w wieku nastoletnim lub dorosłym, a to budzi ryzyko, że duchowość nie będzie związana z Bogiem, a z innymi przekonaniami czy wiarą. Istotne zatem aby duchowość rodziny pomagała młodemu człowiekowi od najmłodszych lat skoncentrować się na istnieniu Boga i wskazywaniu mu miejsc, w których może go spotkać. Im mocniej zaszczepiane jest to w świadomości człowieka, tym większa istnieje szansa, że po czasie samodzielnie zacznie zgłębiać Boga i odkryje go na swój własny sposób. Niekoniecznie w kościołach, świętych miejscach, świętych miejscach – może go odkryć na przykład na spacerze czy podczas rozmyślania nad swoją egzystencją gdzieś w cichym miejscu. Tego rodzaju zachowania są pomocne w dotarciu do określenia swojej świadomości a także wskazania tego kim się jest.

Nie da się ukryć, że to właśnie rodzina wpływa na człowieka – to od niej właściwie zależy kim się stanie. Nawet jeśli duchowość zostanie zaszczepiona w człowieku, nie oznacza to niestety, że młoda osoba rzeczywiście będzie wierząca, zgłębi swą wiarę, odnajdzie Boga. Może to równie dobrze niczego nie przynieść, a młoda osoba, która szuka swej ścieżki na swój sposób pójdzie po prostu inną drogą. Najważniejsze jednak jest to, że pewne chrześcijańskie wartości zostają z człowiekiem na całe życie. Mowa tutaj np. o poczuciu zrozumienia, potrzeby bliskości bycia z bliźnim, empatii czy człowieczych zachowaniach, takich jak pomoc, ratunek, wzięcie kogoś pod swoje skrzydła i swój dach. Duchowość pomaga człowiekowi zostać dobrym i cieszyć się każdym dniem.